dichter zonder stad

De opdracht is het schrijven van een gedicht dat alles zegt, diepzinnig maar toch licht herkenbaar als het silhouet van Mickey Mouse het vrijheidsbeeld een gescheurde nagel een eerste verliefdheid en dat iedereen die het leest, denkt ja, dat! instemmend knikkend weglegt met een zucht en zegt:dat dus. Dat.Of misschien alleen maar knikten zegt:mooi. Komrij…

De hagel slaat gaten in het asfalt met voeten opgetrokken zit in een portiek een zwerver te wachten tot de bui gaat liggen RA

Met de zon in de rug steken we het plein van gladde grijze kasseien over langs de Romaanse Saintoigne fontein links en de ingang van de kathedraal Notre-Dame de St-Castor in Romeins-Byzantijnse stijl rechts Eastpak rugtassen in de hand een fles chaudfontaine steekt eruit De Nikon altijd in de aanslag we lopen op een tijdelijk…

Tussen eeuwenoude kasseien, glad en grijs, tekenen voeten een eigenwijs pad krom en gebogen, langs verhalen die in stenen zijn opgezogen De stad ademt traag historie de olifantenpaadjes stellen de vraag: wat is de kortste weg naar je doel? en fluisteren: volg niet het pad, maar je gevoel

Ingmar Heytze liep langsde Oudegracht met een airfryeronder zijn armof een dampapparaatniemand herkende hemHans Liberg even later welniet hij Heytzemaar men hemhij kwam de Swaak uitmet een schilderijlijsten laadde het in een busjehulp nodig? vroeg iemandLiberg riep neehet gaat weltoch hield de man de deurvoor hem openik keek Ingmar Heytze naiets voorovergebogenstak hij de brug…

Krokodillen van Swarovskizwemmen over gladde waterspiegelsin een vals verlichte vitrineIk laat geen tranen om je verlatenIk ben je Peter Pan niet, Wendyjij sluit kristallen krokodillen opin glanzend glazen kooienRA

Witte kolos,suikerbaksel op de heuvel,Pelgrimsklim over versleten tredenkaarsen trillen, gefluisterde gebeden,hart van Parijs dakenzeeSacre Coeur,monument van hoop,tegenwicht voor de zonde.

Langs het pad door de polderzwoegt een zwetende vrouwtussen schapen en slotendoor een deken van dauwstoom stijgt op uit stapelsvan het pas gerooide rieten vermengt zich met het wateren haar tranen van verdrietLangzaam voelt ze zich omslotendoor een dikke natte mistopgestegen uit de slotendie borrelt, druppelt, sijpelt, slistze probeert nog weg te komenmaar ze kan…