dichter zonder stad

Ik ben een beetje opgereden. Mijn koppeling kraakt als oude botten, m’n banden zijn kaal, de remmen verrot. Duizenden files getrotseerd, bochten gesneden, ik heb je naar liefdes, banen en ruzies gereden.Nu wil ik rust en nergens meer heengaan,geen APK meer voor mij, laat me maar staan.Zet me in een weiland, rijd me in zee,of…

De wekker gaat weer veel te laat om rustig te ontwaken ik strompel naar beneden om een kopje thee te maken Earl Grey is mijn dagelijkse start,een boost warmte, troost voor het hart,maar het aanrecht toont een ontluisterend beeld: een lege doos, mijn verkwikking verspeeld De schuldige mok, nog dampend en warm, staat naast het…

Waar eens een gloed van amber scheen, zacht als kaarslicht langs de straat staat nu een kil, klinische LED die elke schaduw haat Geen schemering die dromen voedt,geen warme gloed op natte tegelshier flikkert louter functioneellelijk licht tegen de gevels De lantaarn was ooit een stille vriend,nu straalt hij wit en stelligzelfs de motten moeten…

de vluchtige kroon van maart,dwarrelt weg in het zonlicht als een zucht in de wind,een korte dans van kleuren de belofte van gisterenis herinnering verwordenOok wij vervagen in de tijd een ogenblik van schoonheid voordat we weer neerdalen

Het gras aan de overkant lonkt de verte roept met zoete stem dromen van morgen sluiten je ogen voor de schatten van vandaag Het leven bloeit in kleine dingen een glimlach, zonlicht, vriendschap, rust De jacht naar meer brengt zelden vrede de ziel wordt niet gevoed met lustWie te lang naar de horizon kijktwordt onvermijdelijk…

We bouwden samen aan een huis een liefdesnestje hoog en trots met torens die de hemel kusten en muren, onwrikbaar als rots De tijd sloop voort op zachte voeten Terwijl wij blind vertrouwden en in een afgetimmerd huis verder aan de toekomst bouwdenwoorden stapelden op, ongezegdin het fundament verschenen scheuren ‘s nachts lagen wij rug…

Een verzameling gemiste kansen als postzegels in een album geplakt Netjes gerangschikt op risicoloos met randen zonder scheurtjes Sommige fel, glanzend nog haast anderen vaag, verkleurd, vergeten Elke bladzij ruikt naar spijt en ingehouden scheten

ik doe mezelf geen valse beloftes een zonnige maartdag biedt geen troost er zit nog vorst in de grond en er ligt regen in het verschiet ik kus de lucht in de ochtendlippenbalsem smaakt naar liefdesverdriet.

De trein vertrekt, een vage groet reclames flitsen langs de ruit mijn koffie trilt, nog net niet koud de stad vervaagt, ik kijk niet uit naar daar maar tel de tijd in tranenmijn horloge geeft alleen maar heimwee aan

Bier parelt op de rand van een glas, lome noten hangen in de lucht een toerist zucht en kijkt van plattegrond naar straatnaamborden maar de stad laat zich niet vangen in vierkante vakjes en rechte lijnengedwaald moet er worden