-
Er spoken rijmen door je hoofd.Ze trekken als een onderstroomdoor het gedoofde denken enblijven komen als droomfantomenIn potlood afgewogen woordenzijn bezegeld in inkten moeten losgelaten worden de klok tikt traag, het denken zinkt.Zinnen zoeken nog een stemen zwemmen door de nacht.Het is de ongetemde kracht van taal die op ontlading wacht.Dus slaap, dichter van morgenlaat…
-
Misschien zijn we aan het einde van de race.Misschien ook niet.Wie het weet, mag het zeggen.Wie het voelt, weet genoeg.Er zit een gedicht in dit bericht.Maar alleen als je er eentje zoekt.
-
kraaien op een molenwiek het lijkt een cliché maar niet voor de kieviten Die zitten er mee
-
Histrionisch zit hij te lezen in de Vascobelo de gebroeders Karamazov met zijn matte latte en een achteloze moleskine onder zijn zorgvuldig slordig haarbungelt een kralenketting als subtiel baken vanbedachtzame spiritualiteit uit de sale-bak van de wereldwinkel.vanuit de lange mouwenvan zijn dungedragen wollen vestdwalen vingers over Dostojewski alsof het publiek hem gadeslaat in dit theaterstuk…
-
Als ik Suske en jij Wiske had geheten en dit een stripverhaal was, met een toffe titel die allitereerde als de netendan hadden we een teletijdmachine en kon ik terug naar vorig jaarhet moment dat alles misging.dan wiste ik het plaatje waar-in ik al die dingen zeidie me nu enorm spijtenwaardoor jij wegliep zonder woorden,en…
-
Ik wurm me in een verleden dat strak om mijn lijf trekt stof die protesteert, naden die kreunen een herinnering aan wie ik was niet aan wie ik kan worden. Mijn lichaam verlangt naar ruimte terwijl mijn geest reikt naar voorbij de grenzen van wat paste verder dan cijfers op een verwassen labelIk trek het…
-
Ik herstelde mezelf uit de scherven van verwachtingen niet de mijne een puzzel van andermans dromen ik leerde dat mijn hart een kompas is waar ik moet zijn is niet per se waar anderen me willen zienMijn imperfecties zijn geen fouten maar handtekeningen van de reisLittekens vertellen verhalen van hoe ik mezelf vondonderwegIn de spiegel…
-
De bloesem ligt op straat als vergeten januari-sneeuw ik kan het geloven de tijd lijkt te zijn gestruikeld de wind veegt takken leeg en dagen gaan vermoeiend snel te snel om te beschrijven1 aprillente staat niet stilmaar speelt een spelin haar haast om te bloeienvergeet ze soms te blijven
-
De melk wacht in de koelkast op mijn oordeel,ik bekijk een halve liter twijfelover datum, maar misschien kan het nog?Ik kan schudden, ruiken, een druppel op de tongof meteen de gootsteen in? Ik sta zolang bevroren dat de koelkast pieptzo keek ik ook naar vijftien jaar huwelijk,met een hand vol argumenten en de ander leeg.Nog…